Преговорите со Грција беа јавни и нема доказ дека тајно се преговара со Бугарија
Во мај и јуни 2018 година јавноста знаеше дека Заев и Ципрас разговараат за спорот со името. На 19 мај 2018 година Заев дури јавно потврди дека „Република Илинденска Македонија“ е официјална опција за која се преговара со Грција, откако ги информирал и лидерите на другите политички партии. Исто така, тврдењето во објавата дека „сега Мицко тајно преговара со Бугарите“, е целосно непоткрепено
Во мај и јуни 2018 година јавноста знаеше дека Заев и Ципрас разговараат за спорот со името. На 19 мај 2018 година Заев дури јавно потврди дека „Република Илинденска Македонија“ е официјална опција за која се преговара со Грција, откако ги информирал и лидерите на другите политички партии. Исто така, тврдењето во објавата дека „сега Мицко тајно преговара со Бугарите“, е целосно непоткрепено
Анализираме објава на Фејсбук која вели:
ЗЗ ПРЕГОВАРАШЕ СО ГРЦИТЕ ТАЈНО И ОСТАНАВМЕ БЕЗ ИДЕНТИТЕТ
..СЕГА МИЦКО ТАЈНО ПРЕГОВАРА СО БУГАРИТЕ….СЕГА ЌЕ ОСТАНЕМЕ БЕЗ ИСТОРИЈА…ЈАЗИК И ЌЕ СТАНЕМЕ БУГАРИ ..СО ЕДЕН ЗВОР МИЦКО ЌЕ СТАВИ КЛУЧ НА НАШЕТО ПОСТОЕЊЕ
Ако „ЗЗ“ се однесува на тогашниот премиер Зоран Заев, тој навистина учествуваше во политичките преговори со тогашниот грчки премиер Алексис Ципрас кои доведоа до Преспанскиот договор.
Но, важно е да се направи разлика меѓу преговори зад затворени врати и тајни преговори за кои јавноста не знаела дека се водат.
Во мај и јуни 2018 година јавноста знаеше дека Заев и Ципрас разговараат за спорот со името. На 19 мај 2018 година Заев дури јавно потврди дека „Република Илинденска Македонија“ е официјална опција за која се преговара со Грција, откако ги информирал и лидерите на другите политички партии.
И на 12 јуни 2018 година, денот пред објавувањето на договорот, Заев јавно зборуваше за текот на разговорите со Ципрас и очекуваниот договор за кој рече дека ќе ги објави деталите.
Дека разговорите биле јавен политички процес потврдува и Европскиот совет, кој на 13 јуни 2018 година официјално објави дека Заев и Ципрас постигнале договор за решавање на спорот со името.
Значи: преговорите не биле „тајна“ во смисла дека јавноста не знаела дека се водат.
Сепак, содржината на преговарањето не била целосно јавна додека траеле разговорите, што е нормална карактеристика на дипломатски преговори. Само еден ден пред договорот, Заев зборувал за тоа дека се очекува да бидат заокружени „сите аспекти“ на спорот.
Затоа формулацијата „тајно преговараше“ е претерано категорична ако се користи за да се тврди дека целиот процес бил скриен од јавноста.
Што се однесува до тврдењето во објавата дека со Преспанскиот договор сме останале без идентитет, тоа не е точно.
Преспанскиот договор навистина донесе голема промена: уставното име на државата стана Република Северна Македонија. Тоа е неспорен факт.
Но, од тоа не следи дека со договорот бил укинат македонскиот национален идентитет.
Напротив, во самиот договор е наведено дека државјанството е „македонско/граѓанин на Република Северна Македонија“, а официјалниот јазик е „македонски јазик“.
Тоа го потврдува и Министерството за надворешни работи во официјалното објаснување на Преспанскиот договор. Во официјалниот водич на МНР дополнително стои дека етничките Македонци може да се опишуваат како Македонци и дека јазикот е македонски, а не „северномакедонски“.
Според тоа, може политички да се оценува дека промената на името претставувала отстапка или идентитетска загуба, но не може како факт да се каже дека договорот „го укинал македонскиот идентитет“.
Тврдењето во објавата дека „сега Мицко тајно преговара со Бугарите“, е непоткрепено како тврдење за „тајни преговори“.
Постојат официјални контакти меѓу македонските и бугарските власти. На пример, на 22 мај 2026 година МНР официјално објави средба на министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски со бугарската министерка за надворешни работи Велислава Петрова.
Меѓутоа, тоа не е доказ дека Мицкоски тајно преговара за укинување на македонскиот идентитет или јазик. Напротив, во јануари 2026 година Мицкоски јавно постави услови во врска со уставните измени и побара гаранции за правата на Македонците во Бугарија и гаранции против идни блокади.
Уште појасно, во јули 2025 година Мицкоски јавно предложи заедно со Бугарија да се бара гаранција од Европскиот парламент за македонскиот идентитет и јазик.
Оттука, не може да се заклучи дека постои таен договор на Мицкоски со Бугарија со кој се предава македонскиот идентитет.
Од сето погоре можеме да заклучиме дека објавата што ја анализираме е невистина.
Сите коментари и забелешки поврзани со овој и другите написи на Вистиномер, барањата за корекции и појаснувања, како и предлозите за проверка на изјавите на политичарите и ветувањата на политичките партии, можете да ги доставите преку овој формулар